To fathom hell or soar angelic,

Take a pinch of psychodelic…

(H. Osmond do Aldousa Huxleya)

 Szerokie, ciągnące się po horyzont plaże, plantacje kokosowe, fragmenty dżungli, malutkie wioski i… Full Moon Party. Tak w skrócie opisać można Wyspę Ko Pha Ngan, położoną w południowo-wschodniej części Zatoki Tajlandzkiej.

Full Moon Party – impreza w pełni

Spośród licznych tajskich wysp, znana jest jako ta najbardziej imprezowa, przyciągając rzesze spragnionych zabawy backpakerów (zwał jak zwał, w każdym razie nas także). Raz w miesiącu, na plaży Haad Rin, odbywa się Full Moon Party.

Wszystko zaczęło się około 25 lat temu, gdy niewielka grupka hipisów postanowiła zabawić się na plaży podczas pełni księżyca (ta na Ko Pha Ngan była ponoć piękna jak nigdzie indziej). Na przestrzeni lat, niewiele znaczące wydawałoby się zdarzenie, ewoluowało w imprezę przyciągającą 10-30 tysięcy ludzi z różnych zakątków świata, pragnących oddać się nieskrępowanej zabawie.

Przy głośnej muzyce dobiegającej z plażowych barów, z wiaderkami pełnymi zmieszanych alkoholi, wszyscy bawią się do upadłego (dosłownie). Zabawa potrafi trwać kilka dni. Jeśli komuś jednak mało lub nie dotarł akurat na Full Moon Party, nie ma powodu do niepokoju. Czeka na niego jeszcze Black Moon Party (gdy księżyc jest w nowiu) oraz odbywający się dwa razy w miesiącu Half Moon Festival, czyli świętowanie w dżungli. Jeśli ktoś chce się upewnić, że nie ominie go wybrana impreza, sugeruję odwiedzić: http://www.thailandmoonparty.com/. Gdybyśmy jakimś cudem nie wpasowali się w kalendarz, także nie mamy się czego obawiać. Wieczorem niemal każdy basen położony przy mieszkalnych bungalowach, zmienia się w solidną imprezownię.

Plażowe i basenowe balangi to nie jedyna (choć główna) rozrywka na wyspie. Jeśli ktoś nie miał okazji przekonać się wcześniej jak ważnym sportem w tym kraju jest Muay Thai (tajski boks), tu odczuje to z co najmniej zdwojoną mocą. I nieważne, czy zobaczymy wieczorną walkę czy nie. Głos naganiacza zachęcającego do jej obejrzenia, zapewne dłuuugo pozostanie nam w pamięci. Monotonne nawoływanie trwa bowiem cały dzień, niemal bez przerwy. Tylko dźwięki kolejnej imprezy są w stanie go zagłuszyć. Dzień później nawoływanie niestety powraca, jak kiepski radiowy przebój… i ciąży, zwłaszcza skacowanej głowie.

Odludne plaże Ko Pha Ngan

Budząc się rano, czyli w okolicach południa, słychać jeszcze coś jakby szumy poprzedniej nocy. Poza tym jednak cisza (pomijając naganiacza Muay Thai, który na szczęście chwilami jednak daje od siebie odetchnąć).

Nieliczni turyści wylegują się w plażowo-knajpianych hamakach (reszta śpi w bungalowach i potrwa to do późnego popołudnia). Kuszące, błogie lenistwo. Grzechem byłoby nie pobujać się w rytm przybijających do brzegu fal. Warto wybrać się także na spacer plażą. Wcale nietrudno znaleźć zakątki, gdzie mimo turystycznego charakteru wyspy, nie spotkamy żywej duszy.

Zielona wyspa

Spędzając czas na Ko Pha Ngan szkoda jednak ograniczać się do plaż, nie zagłębiając się w jej zielone wnętrze. Tu (podobnie zresztą jak w przypadku zwiedzania całej Tajlandii) nieoceniony będzie skuter. Jeśli tylko nie zaliczymy poważniejszej wywrotki na mocno spękanej ziemi, szybko dotrzemy w dowolny jej rejon.

A to jeszcze miejsce, którego nie sposób pominąć. Niby zwykła knajpa, tyle, że mieści się w domku na drzewie. Właściciel mieszka zresztą tuż nad barem, a jego mały pokój opleciony jest wokół przebijającego go konara.

I jeszcze rzut oka na plaże sąsiedniej wysepki, Ko Tao:

Ko Pha Ngan –  nieco praktyki:

– wyspa oferuje naprawdę masę miejsc noclegowych, wiele z nich to domki przy samej plaży. Polecić mogę Coral Bungalows. W cenie 200 – 1000 bath od osoby (zależnie od sezonu i standardu), mamy do dyspozycji murowany domek z łazienką, otrzymujemy powitalnego drinka lub małe danie i do woli możemy korzystać z basenu.

– na Ko Pha Ngan najłatwiej dotrzeć z miasta Surat Thani, z którego kursuje kilka statków pasażerskich. Jeśli planujemy dostać się tu z Bangkoku, możemy nabyć bilet łączony na autokar i statek

– poza imprezowaniem, na wyspie można wypożyczyć kajaki, sprzęt do nurkowania, czy rowery. Warto też wybrać się na trekking

– imprezowe wiaderka można kupić w sklepach 7-Eleven (sieci popularnej w całej Tajlandii). Zapłacimy mniej niż w barach na plaży.

Artykuł Ko Pha-Ngan – odlot w pełni pochodzi z serwisu Szwedacz.com: Agnieszka Szwed - fotografia i podróże.

Tradycja obchodów Dnia Królowej sięga roku 1890. Wprowadzili ją liberałowie, jako dzień jedności narodowej. Od roku 1949 święto obchodzone jest 30 kwietnia, w dniu urodzin ówczesnej królowej, Juliany, matki królowej Beatrix. Za panowania królowej Juliany w dzień jej urodzin odbywały się defilady przed królewską rezydencją. Beatrix, urodzona 31 stycznia 1938 r., postanowiła nie zmieniać daty obchodów, zmieniając ich formę. Aby mieć bezpośredni kontakt z obywatelami, 30 kwietnia monarchini odwiedzała każdego roku inną prowincję kraju.

Dzień wolnego handlu

Gdy wyszliśmy wieczorem, ulice Amsterdamu były już pełne i głośne. Tłumy w knajpach, na placach i ulicach. A przecież święto dopiero jutro. Mimo, że Koninginnedag przypada na 30 kwietnia, jego obchody trwają w najlepsze już w poprzedzający wieczór i noc. Nazajutrz nie widać śladów zmęczenia, choć raczej nikt się nie oszczędzał :) Od rana miasto zamienia się w jeden wielki jarmark. Dzień Królowej to bowiem dzień wolnego handlu – może się nim zająć każdy, nie płacąc podatku od sprzedanych towarów. Stragany, czy po prostu rozłożone na chodnikach koce, oferują wszystko, czego mieszkańcy są gotowi się pozbyć. Od starych zabawek, książek czy płyt, po markowe ubrania i biżuterię. Od domowych wypieków, po meble i przeróżne dekoracje. Naprawdę można znaleźć tu niepowtarzalne „perełki”.

Dzień Królowej – imprezy

Nieskrępowany handel to tylko jedno z obliczy Dnia Królowej. Najważniejsza jest wszechobecna, nieograniczona wręcz zabawa. Tłumy ludzi, głośna muzyka, inna na każdym kroku. Koncertującym zespołom za sceny służą nawet sklepowe wystawy. Zdecydowana większość Holendrów ubiera się tego dnia na pomarańczowo (to, choć niewidoczna na fladze, ich barwa narodowa) . Warto więc mieć chociaż mały akcent w tym kolorze. Na ulicach pomarańczowo, a w powietrzu… zielono. Woń marihuany ciągnie się nad całym Amsterdamem i innymi świętującymi miastami. Wieczorem zabawa toczy się w barach i klubach, ale przybiera także mniej standardowe oblicze. Z gronem znajomych trafiłam na grilla organizowanego przez włosko-wietnamską rodzinę. Towarzystwo było iście multikulturowe – Holendrzy, Włosi, Wietnamczycy, Polacy, Turcy, Finowie i Brazylijczycy. Tyle udało mi się zapamiętać. Sam grill zorganizowany był na ulicy, przy której mieszkali nasi gospodarze. To mniej więcej tak, jakbyśmy w Warszawie postawili grilla na Marszałkowskiej i sprosili masę znajomych. W Dzień Królowej nikomu to nie przeszkadza… Po pewnym czasie impreza przeniosła się do mieszkania, by znaleźć finał w prowadzonym przez naszych gospodarzy sklepie. Półki pełne były przeróżnych towarów – od spożywczych po szkło i porcelanę. Ponieważ później przenieśliśmy się jeszcze na miasto, nie wiem na jakich stratach się skończyło…

Dzień Króla

Zła wiadomość jest taka, że kto do tej pory nie załapał się na obchody Dnia Królowej, długo nie będzie miał okazji. W roku 2013 odbył się bowiem ostatni. Jest i dobra wiadomość. Od tego roku Holendrzy świętują Dzień Króla, który w samych obchodach nie będzie się od Queen’s Day różnił. Zmianie ulega tylko data – z 30 na 27 kwietnia (w 2014 roku będzie to wyjątkowo 26 kwietnia, gdyż 27 wypada w niedzielę, a imprezy trzeba przecież odespać :) Sytuacja jest o tyle wyjątkowa, że obecnie panujący Wilhelm Aleksander jest pierwszym męskim władcą w kraju od ponad wieku (dokładnie od 123 lat).

Czy to Koninginnedag, czy Koningstag, warto już rezerwować bilety… i noclegi, bo o te podczas obchodów bardzo trudno.

Dzień Królowej w Iławie

A dla tych, którzy do Holandii się nie wybiorą, jeszcze ciekawostka. Otóż Dzień Królowej Holandii od kilku lat organizowany jest także w polskiej Iławie (której jednym z miast partnerskich jest holenderskie Tholen). Rozmach imprezy nie ma oczywiście nic wspólnego z oryginałem, sprowadza się bowiem do rajdu rowerowego, pomarańczowego pikniku i przybliżaniu kultury niderlandzkiej. Niemniej może być atrakcją pod warunkiem, że nie nastawimy się na balowanie do rana.

Ps. Imprezowanie pochłonęło mnie na tyle, że fotograficzny materiał jest raczej skromny i absolutnie nie oddaje panującej atmosfery. Trzeba tu po prostu przyjechać i przekonać się jak jest naprawdę.

Artykuł Queen’s (King’s) Day pochodzi z serwisu Szwedacz.com: Agnieszka Szwed - fotografia i podróże.